Het aantal lekke en stuk gereden banden bij de deelnemers van de Morocco Desert Challenge was na afloop van de tweede etappe niet te tellen. Verder waren er tal van andere problemen, voor onder anderen Janus van Kasteren. De winnaar van de eerste etappe stond op dag 2 met een kapotte naaf. De ritzege ging naar zijn teamgenoot Martin van den Brink, die vijf minuutjes rapper was over de 470 kilometer dan Roeland Voermans, die nog wel een klacht aan zijn broek krijgt van Ales Loprais.
Wouter de Graaff, navigator Martin van den Brink (501): “Je kon vandaag alleen maar verliezen als je te veel wilde. Het was een verraderlijke etappe, waarbij je geneigd kon zijn de verloren tijd door een lekke band in te halen. Martin heeft dat niet geprobeerd, maar bleef juist heel netjes rijden. Bij de lunchstop hebben we een band gewisseld, Mitchell van den Brink en ik deden dat samen in zes minuten tijd. In het tweede deel hebben we wel plankgas gereden, maar dat kon ook. We zijn met nog een kapotte band over de finish gekomen, maar dat maakt niet uit. Er zijn er veel geweest die de fout hebben gemaakt op te zachte banden te rijden. Wij hebben de hele dag op 5, 6 bar gereden.”
Hugo Kupper, navigator Roeland Voermans (518): “We hebben geen fouten gemaakt, terwijl dat heel goed had gekund. De navigatie was pittig. Het extra waypoint, wegens een omlegging in de route, was voor velen moeilijk te vinden, maar wij hadden het meteen. In de lunchpauze hebben we banden gewisseld, waardoor we misschien een paar minuutjes later uit de stop zijn gereden. Ales Loprais liep een beetje te mopperen dat we niet opzij gingen voor hem, maar hij zat veel te ver achter ons.”
Ales Loprais (506): “Het was een ‘sappige’ etappe. Op de gebruikelijke lekke banden na, die iedereen wel heeft gehad, hebben we niet veel problemen gehad en daar ben ik wel erg blij mee. Waar ik niet blij mee ben, was het gedrag van meneer Voermans, die ondanks herhaaldelijk sentinellen niet aan de kant ging.”
